|
 آدرس های منطقی
هر بخش از تجهیزاتی که به یک شبکه متصل می گردد، خواه شبکه یک اداره باشد یا اینترنت، یک آدرس فيزيكي دارد. این آدرسی است که برای آن بخش از تجهیزات که عملاً به کابل شبکه متصل می گردد، منحصر به فرد می باشد. به عنوان مثال اگر کامپیوتر رومیزی شما یک کارت رابط شبکه یا NIC مخفف network interface card را داشته باشد، این NIC دارای یک آدرس فیزیکی که به طور دائم در یک مکان حافظه خاص ذخیره شده، می باشد. این آدرس فیزیکی که همچنین آدرس MAC یا media access control (کنترل دسترسی رسانه) نامیده می شود. اولین سه بایت شرکت سازنده NIC را مشخص می کند. دومین سه بایت شماره سریال خود NIC می باشد.
نکته جالب آنکه کامپیوتر شما در آن واحد می تواند چندین آدرس منطقی داشته باشد. البته شما به داشتن چندین آدرس منطقی برای رساندن پیغام هایتان به یک آدرس فیزیکی عادت دارید. آدرس پستی، شماره (یا شماره های) تلفن و آدرس e-mail خانه شما همگی برای رساندن پیغام ها به شما هنگامی که در خانه هستید بکار می روند. آنها بسادگی برای انواع مختلف پيغام ها (همینطور بگوئیم شبکه های مختلف) استفاده می گردند.
آدرس های منطقی برای شبکه های کامپیوتری دقیقاً به همین روش عمل می کنند. شما ممکن است طرح های آدرس دهی یا پروتکل ها از چند نوع مختلف شبکه را بطور همزمان استفاده نمائید. اگر به اینترنت متصل می باشید بنابر این یک آدرس دارید که بخشی از پروتکل شبکه TCP/IP می باشد. همچنین اگر یک شبکه کوچک برای جابجايي فایل ها بین چند کامپیوتر خانگی نصب کرده اید، شما ممکن است در حال استفاده از پروتکل NetBEUI مايكروسافت باشید. اگر شما از خانه به شبکه شرکتتان متصل گردید، کامپیوترتان ممکن است آدرسی داشته باشد که از پروتکل IPX/SPX ناول پیروی کند. تمام اینها می توانند با هم در کامپیوترتان موجود باشند. از آنجا که نرم افزار درایوری که اجازه می دهد که کامپیوترتان با هر شبکه ارتباط برقرار کند، از منابع شبیه به حافظه و زمان CPU استفاده می نماید، بنابر این پروتکل هائی که نیازی به آنها ندارید بارگذاری نخواهید کرد. اما با این حال هیچ مشکلی در داشتن همه پروتکل هائی که برای کارتان نیاز است بطور همزمان اجرا شوند، وجود ندارد.
آدرس های MAC
این شانس خیلی خوب شماست که هرگز آدرس های MAC را برای هیچ یک از تجهیزاتتان نمی بینید چون نرم افزاری که کامپیوتر تان را در ارتباط با یک شبکه یاری می دهد، مراقب تطابق آدرسMAC با یک آدرس منطقی می باشد. آدرس منطقی آن چیزی است که شبکه برای عبور اطلاعات به کامپوترتان استفاده می نماید.
چنانچه دوست دارید آدرسMAC و آدرس منطقی مورد استفاده به وسیله پروتکل اینترنت(IP)را برای کامپیوتر با سیستم عامل ویندوزتان ببینید، می توانید برنامه کوچکی را که مايكروسافت فراهم آورده، اجرا نمائید. به منوی "Start" رفته و روی "RUN" کلیک نمائید (Winkey+R). در پنجره ای که ظاهر می شود، cmd را تایپ کنید. در مقابل پرامپتی که ظاهر می شود، IPCONFIG/all را تایپ نمائید. در نتیجه اطلاعاتی از این نوع خواهید گرفت:
|
C:\>ipconfig/all
Windows IP Configuration
Host Name . . . . . . . . . . . . : EEN
Primary Dns Suffix . . . . . . . :
Node Type . . . . . . . . . . . . : Unknown
IP Routing Enabled. . . . . . . . : No
WINS Proxy Enabled. . . . . . . . : No
PPP adapter mok:
Connection-specific DNS Suffix . :
Description . . . . . . . . . . . : WAN (PPP/SLIP) Interface
Physical Address. . . . . . . . . : 44-53-45-12-34-22
Dhcp Enabled. . . . . . . . . . . : No
IP Address. . . . . . . . . . . . : 92.97.21.192
Subnet Mask . . . . . . . . . . . : 255.255.255.255
Default Gateway . . . . . . . . . : 92.97.21.192
DNS Servers . . . . . . . . . . . : 233.227.60.170
213.217.60.202
NetBIOS over Tcpip. . . . . . . . : Disabled |
در اینجا اطلاعات فراوانی وجود دارد که دقیقاً بسته به اینکه اتصال کامپیوتر شما به اینترنت چطور برقرار شده باشد، فرق می کند. اما آدرس فیزیکی، آدرس MAC آداپتور (مودم یا کارت شبکه) مورد جستجو بوسیله برنامه می باشد.
آدرس IP، آدرس منطقی تخصیص یافته به اتصال شما بوسیله ISP یا مدیر شبکه شما می باشد. در اطلاعات فوق، شما همچنین آدرس سرورهای دیگر شامل سرورهای DNS که تمام اسامی سایت های اینترنت را نگهداری می کند، را خواهید دید (بنابراین بجای "212.58.240.32"، میتوانید "www.bbc.net.uk" را تایپ کنید.)
و همین طور سرور Gateway که اتصال شما را به منظور رسیدن به اینترنت برقرار می کند را می بینید.
(توجه: بنا به دلایل امنیتی، برخی از اطلاعات در مورد این اتصال به اینترنت تغییر یافته اند. شما باید در مورد دادن اطلاعات کامپیوترتان به اشخاص دیگر بسیار دقت نمائید- با داشتن آدرس کامپیوتر شما و ابزارهای مناسب، یک شخص نادرست می تواند در بعضی شرایط به اطلاعات شخصی شما دسترسی پیدا نموده و کنترل سیستم شما را در اختیار بگیرد.)
درک پروتکل ها
اولین و اصلی ترین کار روتر این است که بداند اطلاعات با آدرس کامپیوتر شما را کجا بفرستد.
دقیقاً همانطور که گرداننده پست در آن طرف کشور جهت نگهداری کردن از کارت جشن تولدی که برای شما فرستاده شده بدون دانستن اینکه خانه شما کجاست، به قدر کافی می داند، اغلب روتر هائی که یک پیغام e-mail را برای شما ارسال می کنند، آدرس MAC کامپیوترتان را نمی دانند ولی به اندازه کافی در مورد حفاظت از جریان پیغام می دانند.
روتر ها برای درک متداول ترین پروتکل های شبکه برنامه ریزی می شوند. این بدان معناست که آنها شکل و قالب آدرس ها و اینکه چند بایت در بسته بندی اصلی داده ها فرستاده شده به شبکه وجود دارد و اینکه چطور از رسیدن تمام بسته ها به مقصدشان اطمینان حاصل شده و چطور این بسته ها دوباره سوار می گردد را می دانند.
برای روترهايي که بخشی از ستون فقرات اصلی اینترنت می باشند، این به معنی نگاه کردن و حرک دادن میلیون ها بسته اطلاعات در هر ثانیه می باشد و البته فقط حرکت دادن بسته به طرف مقصدش، تمام آن چیزی که یک روتر انجام خواهد نیست.
در دنیای کامپیوتری امروز دقیقاً به همان اندازه مهم است که روتر ها جریان پیغام را بوسیله بهترین مسیر ممکن محافظت نمایند.
در یک شبکه امروزی، هر پیغام e-mail به قطعات کوچکتر شکسته می شود. این قطعات تک تک فرستاده شده و هنگامی که در مقصد نهایی شان دریافت می گردند دوباره سر هم می شوند.
از آنجا که این قطعات منفرد اطلاعات بسته نامیده شده و هر بسته می تواند به یک مسیر متفاوت فرستاده شود، شبیه به قطاری که از میان مجموعه ای از راهگزین ها می گذرد، این نوع شبکه، شبکه راهگزینی بسته (packet-switched network) نامیده می شود.
این بدان معناست که شما مجبور نیستید یک شبکه اختصاصی بین خودتان و دوستتان در آن سوی کشور بسازید.
E-mail شما برای رسیدن از یک کامپیوتر به کامپیوتر دیگر روی هر یک از هزاران مسیر مختلف جریان خواهد یافت.
بسته به زمان روز و روز هفته، بعضی از بخش های شبکه عمومی بزرگ راهگزینی بسته ممکن است شلوغتر از بقیه اوقات باشد. وقتی این اتفاق می افتد روتر هائی که این سیستم را می سازند با یکدیگر ارتباط برقرار خواهند نمود بطوریکه ترافیک بیش از حد منطقه شلوغ می تواند به وسیله مسیر های با تراکم کمتر شبکه فرستاده شود. این امر اجازه می دهد که کارت شبکه در ظرفیت کاملش بدون بار کردن بیش از اندازه مناطقی که اکنون شلوغ می باشند، انجام پذیرد.
اگر چه شما می تواند ببینید چطور حملات رد سرویس (denial of service attacks) که در آن فرد میلیون ها و میلیون ها پیغام به یک سرور خاص می فرستد، آن سرور و روتر هائی که پیغام را به آن می فرستند، تحت تأثیر قرار می دهند. همچنانکه پیغامها انباشته شده و بخش هائی از شبکه متراکم می گردند، روتر های بیشتر و بیشتری پیغام می فرستند که مشغول هستند و کل شبکه با تمام کاربرانش می توانند تحت تأثیر قرار گیرند.
| 
Pspice Shematic
